วิธีคิดให้สบาย เมื่อใจท้อ

ณรงค์ฤทธิ์ ศรีรัตโนภาส
ผู้อำนวยการสำนักที่ปรึกษาร้อยชักสาม
roichaksaam@gmail.com

คงมีน้อยคนนักที่หนทางชีวิตราบรื่นไม่ผ่านเผชิญอุปสรรค ไม่เคยพ่ายแพ้ ไม่เคยล้มเหลว บางคนหมดอาลัยตายอยากกับชีวิตที่ผิดหวัง บางคนซึมเศร้าท้อแท้ บางคนกระทั่งฆ่าตัวตาย


ในภาวะเช่นนี้ การคิดบวกกับตัวเองเป็นยาขนานเอก เป็นการแก้ปัญหาขั้นต้นที่ดี และเป็นการปฐมพยาบาลหรือเยียวยาจิตใจก่อนไปรักษาที่สาเหตุต้นตอที่แท้จริงของความล้มเหลวหรือความพ่ายแพ้

ณ ที่นี้ จะนำเสนอวิธีคิดบวกกับตัวเอง 3 วิธี ตามอาการหนักเบาของหัวใจ

วิธีแรก สำหรับการเผชิญปัญหาเล็กๆ การฮัมเพลงเบาๆ เพื่อทำให้จิตใจสงบ และมองไปข้างหน้าอย่างมีความหวังเป็นสิ่งที่คนทำกันมากและได้ผล เลือกเพลงที่คุณชอบและเนื้อหาดีๆ ยกตัวอย่างเช่น เพลง “อย่ายอมแพ้” ของ อ้อม สุนิสา สุขบุญสังข์....

หากวันใดอ่อนแอ
ท้อแท้ อย่าหวั่นไหว
ขอให้ใจ ไม่สิ้นหวัง
ปัญหา แม้จะหนัก
ก็คง ไม่เกินกำลัง อย่าหยุดยั้ง ก้าวไป
ขออย่ายอมแพ้
อย่าอ่อนแอ แม้จะร้องไห้
จงลุกขึ้น สู้ไป
จุดหมาย ไม่ไกลเกินจริง

วิธีที่สอง ถ้าฮัมเพลงแล้วยังไม่ดีขึ้น ลองคิดแบบนี้ดู... คิดถึงคนที่ยิ่งใหญ่ คนที่ผ่านเผชิญอุปสรรคและล้มเหลวมามากกว่าจะประสบผลสำเร็จเป็นที่รู้จักและยอมรับไปทั่วโลก เป็นต้นว่า...

ชายคนหนึ่งเพิ่งอ่านหนังสือออกตอนอายุ 8 ขวบ เคยถูกไล่ออกจากโรงเรียน เคยถูกอาจารย์ระบุว่าสมองช้า ไม่ชอบสังคมและล่องลอยอยู่ในความฝันอันโง่เขลาของตัวเองตลอดเวลา ชายคนนั้นชื่อ อัลเบิร์ต ไอสไตน์ อัจฉริยะเจ้าผู้นำเสนอทฤษฎีสัมพันธภาพอันเลื่องลือ

ชายคนหนึ่งเป็นนักแต่งเพลงชาวเยอรมัน สูญเสียความสามารถในการฟังลงเรื่อยๆ หูหนวกสนิทเมื่อมีอายุได้ 46 ปี แต่ใช้ช่วงเวลาบั้นปลายชีวิตประพันธ์เพลงที่ยอดเยี่ยมที่สุด ชายคนนั้นชื่อ ลุดวิก ฟาน บีโธเฟน คีตกวีชื่อก้องโลกผู้มีชีวิตและผลงานดนตรีอันยิ่งใหญ่และมีสีสันที่สุดคนหนึ่งในประวัติศาสตร์ดนตรีคลาสสิคของโลก

ชายคนหนึ่งสอบตกประถม 6 เคยมีชีวิตที่พ่ายแพ้และล้มเหลวมาตลอด เพิ่งทำประโยชน์ครั้งใหญ่ๆเมื่อกลายเป็นผู้สูงอายุแล้ว ได้เป็นนายกรัฐมนตรีอังกฤษเมื่ออายุ 62 ปี ชายคนนั้นชื่อ วินสตัน เชอร์ชิล อดีตนายกรัฐมนตรีอังกฤษ

ชายคนหนึ่งเป็นนักร้อง เคยถูกผู้จัดการของ แกรนด์โอเลโอเพรย์ไล่ออก เคยโดนดูถูกว่า ไม่เอาไหน และควรกลับไปขับรถบรรทุกมากกว่า ชายคนนั้นชื่อ เอลวิส เพรสลีย์ ราชาแห่งร็อกแอนด์โรลล์ที่ไม่มีวันตาย

หญิงคนหนึ่งเป็นนางแบบผู้เปี่ยมไปด้วยความหวัง เคยถูกผู้อำนวยการบริษัท บลูบุ๊คโมเดลลิ่งเอเจนซี่ดูถูกว่า ควรไปเรียนด้านเลขาฯ หรือไม่ก็แต่งงานเสียดีกว่า หญิงคนนั้นชื่อ นอร์มา จีน เบเกอร์ หรือที่รู้จักกันในนาม มาริลีนมอนโร นางเอกฮอลลีวูดที่ชายค่อนโลกคลั่งไคล้

ชายคนหนึ่ง หลงใหลวิชาการเงินอย่างมาก เขายื่นใบสมัครกับมหาวิทยาลัยธุรกิจฮาวาร์ดอันเลื่องชื่อ แต่ถูกปฎิเสธในเวลาต่อมา ชายคนนั้นไม่ยอมแพ้ เดินหน้าเข้าศึกษาที่มหาวิทยาลัยธุรกิจโคลัมเบียจนสำเร็จการศึกษา ชายคนนั้นชื่อ วอเรน บัฟเฟตต์ นักลงทุนอัจฉริยะ อภิมหาเศรษฐีอันดับสองของโลกที่บริจาคเงินเกือบทั้งหมดของเขาให้แก่สังคม

ชายคนหนึ่ง หลงใหลในคอมพิวเตอร์อย่างมาก ชอบหมกตัวกับคอมพิวเตอร์เป็นเวลานานๆ ถูกเพื่อนมองว่า สกปรก - บ้าคอมพิวเตอร์ เคยเสนอซอฟแวร์ระบบให้กับ แอปเปิ้ล คอมพิวเตอร์ แต่ถูกปฎิเสธอย่างไม่ใยดี ปัจจุบันชายคนนั้นคือผู้ให้การช่วยเหลือด้านเงินทุนกับ แอปเปิ้ลคอมพิวเตอร์ เคยถูก ไอบีเอ็ม มองว่า "แค่เด็ก" แต่ปัจจุบันเป็นผู้นำบริษัทซอฟแวร์ที่ทรงอิทธิพลมากที่สุดในโลก ชายคนนั้นชื่อ วิลเลี่ยม เฮนรี่ เกตส์ ที่สาม หรือที่รู้จักกันในนาม บิลล์ เกตส์ ผู้ก่อตั้งไมโครซอฟต์ อดีตมหาเศรษฐีอันดับหนึ่งของโลก

หญิงม่ายที่หย่าร้างกับสามีคนหนึ่งและต้องเลี้ยงดูลูกเล็กๆ ตามลำพัง อาศัยร้านกาแฟเป็นที่เขียนหนังสือระหว่างลูกหลับอยู่บนรถเข็น เคยนำเรื่องที่เขียนไปขายสำนักพิมพ์หลายแห่งแต่ไม่มีใครสนใจ ต่อมาคนทั้งโลกรู้จักหญิงผู้นั้นในนาม เจเค โรลลิ่ง เจ้าของนวนิยาย แฮร์รี่ พอตเตอร์ ที่เด็กทั่วโลกหลงไหล และว่ากันว่าปัจจุบันเธอร่ำรวยกว่าพระราชินีของอังกฤษเสียอีก!

แล้วคุณล่ะ แค่ล้มลงนิดเดียว ทำไมจะลุกขึ้นเดินและเป็นอย่างเขาเหล่านี้ไม่ได้?

วิธีที่สาม เป็นวิธีคิดบวกที่เป็นวิทยาศาสตร์ เป็นวิธีคิดที่บอกให้รู้ว่า “คนเราเหมือนกัน” เหมือนกันตรงไหน? คำตอบคือ เหมือนกันที่จุดกำเนิดของชีวิต
ความเจริญทางวิทยาศาสตร์บอกให้เรารู้ว่าทุกชีวิตที่ลืมตาดูโลกล้วนก่อกำเนิดและเดินบนเส้นทางเดียวกันทั้งนั้น กล่าวคือจากการพบกันระหว่างเซลล์สืบพันธุ์ฝ่ายชายที่เรียกว่า อสุจิ (sperm) กับเซลล์สืบพันธุ์ฝ่ายหญิงที่เรียกว่า ไข่ (ovum) ในการมีเพศสัมพันธ์แต่ละครั้ง ฝ่ายชายจะหลั่งอสุจิออกมาประมาณ 2-5 ซี.ซี. และใน 1 ซี.ซี. จะมีอสุจิ 60 ล้านถึง 100 ล้านตัว หมายความว่าในการมีเพศสัมพันธ์แต่ละครั้งอาจมีการหลั่งอสุจิออกมาได้ถึง 500 ล้านตัว แต่ทว่าในบรรดาอสุจิ 500 ล้านตัวนั้น จำนวนมากหรือเกือบทั้งหมดจะเสียชีวิตระหว่างทาง เหลือเพียงไม่กี่หมื่นตัวเท่านั้นที่สามารถเดินทางจากช่องคลอด ผ่านปากมดลูกไปถึงบริเวณส่วนปลายของท่อนำไข่ ถ้าในเวลานั้นฝ่ายหญิงมีการตกไข่และไข่สุกพอดี (ฝ่ายหญิงจะผลิตไข่จากรังไข่ทั้งสองข้างของปีกมดลูกสลับกันข้างละหนึ่งใบต่อหนึ่งเดือน) อสุจิตัวที่แข็งแรงที่สุดเท่านั้นที่สามารถเจาะผนังไข่เพื่อฝังส่วนหัวเข้าไปและทิ้งส่วนหางไว้ภายนอก เวลานั้นผนังของไข่จะเกิดปฏิกิริยาแข็งตัวโดยฉับพลันเพื่อป้องกันไม่ให้อสุจิตัวอื่นเจาะเข้าไปได้อีก อสุจิเหล่านั้นจะมีชีวิตอยู่ภายในท่อนำไข่ไม่เกิน 2-3 วัน จากนั้นก็ตายไป การพบกันระหว่างอสุจิ (ตัวที่แข็งแรงที่สุด) กับไข่นี้เองเป็นจุดเริ่มต้นของการกำเนิดชีวิตใหม่หรือที่เรียกว่า การปฏิสนธิ (fertilization) ผนังเซลล์ส่วนหัวของอสุจิที่ฝังเข้าไปในไข่สำเร็จจะสลายตัวไปคงเหลือแต่โครโมโซมจากฝ่ายพ่อหนึ่งชุดเพื่อจับคู่กับโครโมโซมฝ่ายแม่ที่อยู่ภายในไข่อีกหนึ่งชุด อันเป็นผลให้ชีวิตใหม่สร้างร่างกายขึ้นมาตามลักษณะพันธุกรรมของผู้ให้กำเนิด เซลล์รูปแบบใหม่ที่เกิดจากการปฏิสนธิเรียกว่า เซลล์ปฏิสนธิ (zygote) จะเติบโตแบบแบ่งตัวอย่างทวีคูณพร้อมๆ กับการเคลื่อนที่ไปยังมดลูก เซลล์ที่แบ่งตัวได้ 32-64 เซลล์ในระยะ 5-6 วันต่อมาจะกลายเป็นตัวอ่อนที่เรียกว่า บลาสโตไซต์ (blastocyte) ฝังตัวที่ผนังมดลูกพร้อมกับสร้างเซลล์เพิ่มขึ้นเรื่อยๆ กลายเป็นสายรก ระบบประสาท และอวัยวะต่างๆ และเป็นตัวอ่อนในครรภ์มารดา (embryo) ก่อนที่จะคลอดออกมาเป็นทารก ซึ่งก็คือเป็นคุณ เป็นผม เป็นเขา และเป็นคนทุกๆ คนในที่สุด เส้นทางเดินของชีวิตจากการพบกันระหว่างเซลล์สืบพันธ์กระทั่งคลอดเป็นทารกใช้เวลาประมาณ 280 วันหรือ 9 เดือน

นี่คือจุดกำเนิดของชีวิตที่ทุกชีวิตล้วนเดินมาบนเส้นทางเดียวกันนี้ทั้งนั้น ไม่ว่าชีวิตนั้นจะถือกำเนิดขึ้นในชนบทห่างไกลอันยากจนและแร้นแค้น ในสลัม บนกองขยะข้างถนน หรือใต้ถุนสะพานลอย ในบ้านเช่าราคาถูกหรืออพาร์ตเมนท์หรูราคาแพง ในบ้านจัดสรรชั้นดี ในคฤหาสน์มหาเศรษฐีหมื่นล้าน หรือแม้แต่ในรั้วปราสาทราชวังที่ไหนก็ตาม นี่คือสัจจธรรมที่บอกให้เรารู้ว่า “คนเราเหมือนกัน” มีจุดกำเนิดและเส้นกำเนิดของชีวิตเช่นเดียวกัน

และที่สำคัญคือ เราทุกคนคือผู้ชนะมาตั้งแต่ต้น เราคือเซลล์ที่แข็งแรงที่สุด เราคือ 1 ใน 500 ล้าน เราไม่ใช่ผู้ที่อ่อนแอ เราเอาชนะคู่ต่อสู้มาแล้ว 500 ล้านตัว เช่นนี้แล้ว เราจะเอาชนะอีกสักครั้งในวันพรุ่งนี้ไม่ได้เชียวหรือ?

อย่าปล่อยให้ดวงใจคุณสิ้นหวัง!

11 พฤศจิกายน 2550
(ตีพิมพ์ครั้งแรกในวารสาร “กฎหมายใหม่” ฉบับเดือนพฤศจิกายน 2550)